Amir Danaei's Official Live Space

اشاره :
در اين مقاله قصد داريم مرحله به مرحله و بصورت ساده و مختصر ، مراحل نصب و راه اندازي VPN در ويندوز Windows Server 2003 را آموزش دهيم. هدف از راه اندازي شبکه خصوصي مجازي اين است که بستري را فراهم سازيم تا کلاينت ها و کاربران شبکه شما بتوانند از راه دور ، و از طريق اينترنت به سرور يا به عبارتي ديگر به شبکه شما متصل و از منابع آن استفاده نمايند. ممکن است فکر کنيد که چرا اين شبکه را به اين نام يعني VPN ، ناميده اند. و هدف از راه اندازي آن چيست؟ در گذشته فعاليت سازمان ها و موسسات ، بسيار محدود بود و تنها در حيطه جغرافيايي خود مي توانستند خدمات خود را ارائه دهند.در دهه اخير و با پيشرفت فناوري ارتباطات و اطلاعات و مطرح شدن خواسته هاي جديدتر وعموميت يافتن اينترنت،نيازمند جهاني شدن بيش از گذشته احساس شد.لذا مديران سازمان ها و موسسات به دنبال راهي ايمن و قابل اعتماد بودند تا بتوانند علاوه بر داير کردن دفاتري در اقصي نقاط کشور و حتي جهان،اين دفاتر را به هم نزديک تر کنند و تحت مديريت واحدي کنترل کنند.براي دست يابي به اين اهداف،مديران اقدام به ايجاد و راه اندازي شبکه هاي خصوصي مجازي،Virtual Private Network،يا بطور خلاصه VPN کردند تا با پياده سازي اين سيستم کاربران و کارمندان راه دور خود را تحت پوشش قرار دهند.

يك شبکه VPN ، به معناي شبکه خصوصي مجازي مي باشد كه از يك شبكه عمومي يعني اينترنت به عنوان کانال ارتباطي براي ارتباط با سايت هاي راه دور و همچنين ارتباط كاربران با يكديگر جهت استفاده از منابع شبکه محلي شرکت خود استفاده مي کند. اين نوع شبكه ها بجاي استفاده از خطوط واقعي مثل خطوط  Leased ، که نيازمند صرف هزينه هاي زيادي مي باشد با كمك اينترنت از يك ارتباط مجازي استفاده مي کنند تا کاربران را به شبكه اختصاصي خود مرتبط کنند.

بهتر است که مثال ساده اي براي درک بهتر مفهوم VPN بياوريم: فرض کنيد که شما سوار هواپيما شده ايد و به جاي خيلي دوري سفر کرده ايد ، يک دفعه به ذهنتان مي رسد که قرار بود يک فايل بسيار ضروري را براي يکي از دوستان تان خود ارسال کنيد. در اين شرايط شما فقط يک لپ تاپ همراه خود برده ايد وفايل مورد نظر را در يکي از کامپيوترهاي شبکه تان جا گذاشته ايد. و از طرف ديگر نمي خواهيد کلمه عبور خود را به کسي بدهيد تا وارد رايانه شما شده و فايل را براي شما ارسال کند. پس چاره چيست؟ دو راه داريد: يکي اينکه تمام راهي که آمده ايد را برگرديد تا فايل را براي دوستتان بفرستيد. دوم اينکه مي توانيد با برقراري يک اتصال ساده و کوچک و کم خرج اينترنت در همان جايي که هستيد ، به شبکه خصوصي خود وصل شده ، فايل مورد نظر را دريافت و براي دوست خود ارسال کنيد. راه دوم در صورتي انجام پذير خواهد شد که دور انديشي کرده يکServer  VPN در شبکه تان نصب و راه اندازي کرده باشيد. به علت کم هزينه بودن VPN ، اين تکنولوژي داغ ترين تکنولوژي دسترسي از راه دور مي باشد. مثال ذکر شده در بالا يک مثال ساده بود. کاربرد استفاده از شبکه VPN به مراتب بيتشتر از اين مثال ساده مي باشد.
استفاده از VPN براي يك سازمان داراي مزاياي متعددي مي باشد از جمله :
• گسترش محدوه ارتباطي از لحاظ جغرافيائي
• كاهش هزينه هاي عملياتي در مقايسه با روش هاي قديمي WAN.
• كاهش زمان ارسال و حمل اطلاعات براي كاربران از راه دور 
• توپولوژي ساده و نصب آسان
• عملکرد امنيتي مناسبتر

جالب است بدانيد که VPN با استفاده از سه تکنولوژي ، اين اتصالات را فراهم مي آورد:

• اعتبار سنجي ( Authentication )

• ايجاد تونل ( Tunneling )

• رمزگزاري ( Encryption ).

اولين دليل براي اعتبار سنجي در شبکه VPN ، اطمينان از هويت کلاينت و سرور مي باشد ، که قبل از برقراري اتصال VPN و قبل از برقراري تونل و امکان تبادل داده ها اين مرحله بايد با موفقيت انجام گيرد. نوع اعتبار سنجي که مورد استفاده قرار مي گيرد به نوع سرويس گيرنده هاي موجود در شبکه و نيز روشهايي مانند EAP يا MS-CHAPV2 ، MS-CHAP ، SPAP ،  PAP بستگي دارد.

ايجاد تونل ارتباطي بين کلاينت و سرور مانند راهي است که موش کور در زير زمين براي اتصال از نقطه به نقطه ديگر ايجاد مي کنند. Tunneling در مرحله اي مورد استفاده واقع مي شود که قرار است پروتکل هاي شبکه مانندTCP/IPيا  IPX/SPXيا AppleTalk ويا NetBIOS از اينترنت عبور کنند. همچنين اطلاعات انتقال يافته در اين كانال به صورت كد شده رد و بدل مي شوند. بنابراين چنانچه مورد حمله هكرهاي قرار گيريد و اطلاعات شما را به دست آورند ، نمي‌توانند از اطلاعات رد و بدل شده استفاده کنند. براي ايجاد تونل ، ابتدا بايد هويت دو انتهاي آن تاييد شود. بعد از اعتبار سنجي آنها ، تونل ارتباطي ايجاد واطلاعات بين دو نقطه ارسال خواهد شد.

براي راه ‌اندازي سرور VPN نصب دو كارت شبكه بر روي سيستم مورد نياز مي باشد. از يك كارت شبكه براي ارتباط سرور با اينترنت و از كارت ديگر جهت برقراري ارتباط با شبكه محلي استفاده مي شود. ( با اعمال تنظيماتي از مودم بجاي يکي از کارت هاي شبکه استفاده کرد.)

با هم نصب و راه اندازي VPN را در Windows Server 2003 آغاز مي کنيم.

براي اعطاي نقش

Start  > All Programs  > Administrative Tools > Configure Your Server Wizard

اولين پنجره اي که ظاهر مي شود ، اطلاعات اوليه اي در مورد اين ويزارد را نشان مي دهد. دکمه

• اطمينال از نصب مودم ها و کارت هاي شبکه
• اگر ويزارد را براي اتصال به اينترنت مي خواهيد ، از اتصال خود به اينترنت اطمينان حاصل کنيد.
• ويا اينکه CD نصب ويندوز را آماده داشته باشيد و غيره ....

دکمه Next را بزنيد.

پنجره Server Role سومين پنجره‌اي است که ظاهرا مي‌شود.همانطور که در شکل 1مشاهده مي کنيد ليستي از نقش هايي که روي سيستم مي توانيد اعمال کنيد نشان داده شده است که در ستون مقابل هرکدام ، وضعيت آن Role را از لحاظ اينکه اين نقش اعطا شده است يا نه نشان داده شده است.

براي اعطاي نقش

ويزاردي با نام  Routing and Remote Access Wizard ظاهر مي شود ( ويزارد RRAS ) که در ادامه به آن اشاره مي شود.

تنظيمات Routing and Remote Access ( ويزارد RRAS )

مانند تمام ويزاردها ، اولين پنجره اين ويزارد ، توضيح و نکات مختصري راجع به آن مي باشد که ما با مطالعه آن و زدن دکمه Next از آن مي گذريم.

در پنجره بعدي يعني پنجره Configuration ، گزينه هاي مختلفي وجود دارد که با توجه به نوع اتصال از راه دور ( remote access connection ) يکي از گزينه ها را انتخاب مي کنيم. وچون قصد ما در اينجا راه اندازي VPN بر اساس PPTP مي باشد ما گزينه Virtual Private Network VPN and NAT را انتخاب کرده و Next مي زنيم.

مطابق شکل 2 و در پنجره VPN Connection  بايد آداپتور يا device اي که با آن به اينترنت وصل مي شويد را تعيين کنيد. نکته اي که در اينجا قابل توجه مي باشد اين است که براي برقراري امنيت بيشتر و در واقع براي کنترل دقيق تر ، بهتر است که  کارت شبکه مستقلي را براي VPN server در نظر بگيريد. که در اينجا ما کارتي غير از کارت شبکه اي که براي اتصال کاربران محلي  ، انتخاب مي کنيم.
گزينه Enable security on the selected interface by setting up Basic Firewall را تيک بزنيد. اين گزينه بعنوان يک Firewall نرم افزاري فعال شده و سرور شما از نفوذ خرابکاران و حملات مخرب آنها از راه اينترنت در امان نگه مي دارد. هر چند ، نصب فايروال هاي پيشرفته و مستقل و يا يک فايروال سخت افزاري براي شبکه هاي محرمانه ضروري مي باشد. ( و اين بستگي به درجه اهميت شبکه و اطلاعات موجود در آن دارد )

مطابق شکل 3 بايد تنظيم نماييد که از کدام کارت شبکه براي کاربران محلي  شبکه استفاده مي کنيد.

همانطور که يک کاربر محلي براي برقراري اتصال با سرور و ساير کلاينت هاي موجود در شبکه نياز به داشتن يک

2- تعيين محدوده خاصي از IP آدرس هايي که به کاربران واگذار شود.

ما در اينجا گزينه دوم را انتخاب مي کنيم. به اين دليل که مي خواهيم با استفاده از محدوده خاصي از IP آدرس ها که انتخاب مي کنيم ، کاربران شبکه محلي که به سرور وصل مي شوند را از کاربراني که از اينترنت ( VPN Client  ) وصل مي شوند تشخيص دهيم.

پس از انتخاب گزينه دوم ( يعني From a specified range of addresses ) ، دقيقا تعريف مي کنيد که چه آيپي آدرس هايي را به VPN Server اختصاص مي دهيد که به client VPN ها واگذار نمايد.
براي اينکار دکمه New را در پنجرهAddress Range Assignment را بزنيد ومحدوده اولين و آخرين آيپي آدرس را تعيين کنيد.
فيلد Number of addresses بصورت اتوماتيک با توجه به محدوده انتخابي شما تعيين مي شود. مي توانيد فقط اولين آيپي آدرس را بنويسيد و تعداد آيپي آدرس ها را مشخص کنيد وويزارد محاسبات را انجام داده و آيپي آدرس پاياني را وارد مي کند. دکمه OK را بزنيد تا تنظيمات شما ثبت شود. ( به شکل 4 توجه نماييد )

در پنجره بعدي ( که دقيقا مانند شکل 3  ) کارت شبکه اي که براي اتصال سرور شما به اينترنت از آن استفاده مي کنيد را مشخص کنيد( همان کارت شبکه اي که در شکل 3 معرفي کرده بوديد ).

اعتبار سنجي ( Authentication ) يا بازرسي کاربران VPN اي که به سرور شما وصل مي شوند بسيار مهم است. براي اين اعتبار سنجي و برقراري امنيت دو گزينه را مي توانيد انتخاب نماييد:

1- اگر در شبکه سرويس دهنده

2- اما گزينه دوم ، تمام تقاضاها براي اتصال به VPN Server ، از طريق خود سرور و تنظيماتي که در آن نظر گرفته است ، مورد بررسي قرار گيرند.
که مطابق شکل 5 ، ما اولين گزينه را انتخاب کرده و دکمه Next را مي زنيم.

شكل 5

Start > All Programs > Administrative Tools > Routing and Remote Access

شكل 6

در ويندوز 2003 بطور پيش فرض ، به کاربران اجازه دسترسي به سرور از راه VPN داده نشده است. شما بايد بصورت تک به تک ، براي هر يک از کاربراني که مي خواهيد از راه اينترنت به سرور شما وصل شوند اين اجازه را بدهيد. براي اين کار مراحل زير را انجام دهيد:

اگر در سرور Domain Controller تعريف کرده باشيد (نصب و راه اندازي كامل    Domain Controller در شماره 14 بطور مفصل توضيح داده شده است ) ، پنجره Active Directory Users and Computers  را از مسير زير باز کنيد. 
 Start > All Programs > Administrative Tools > Active Directory Users ...

در غير اينصورت و اگر سرور شما در هيج Domain اي تعريف نشده باشد ( و بصورت سرور Standalone باشد ) ، پنجره Computer Management را از مسير زير :

 Start > All Programs > Administrative Tools > Computer Management

باز کنيد و صفحه properties  مربوط به کاربري که مي خواهيد اجازه اتصال به VPN سرور خود را به آن بدهيد ، را باز کنيد و مطابق شکل 7 به قسمت Dial-In  برويد و گزينه "Allow access" را انتخاب نماييد.

شماره بعد درباره VPN Client صحبت خواهيم نمود.

v

بانكهاي اطلاعاتي حاوي حجم بسيار زيادي از داده هايي هستندكه چنانچه به دست اشخاص غير مسئول برسند، مي تواند براي شركت وافراد شركتتان بسيارزيان آورباشدSQL . سرورسيستم امنيتي با استحكامي دارد كه به شما امكان مي دهد تا سرويس دهنده را درسطحي قفل كنيد كه بتوانيد دستيابي به سرويس دهنده، ودستيابي به بانك اطلاعاتي رابه ستونهاي خاصي از يك جدول محدود كنيد.
عناوين مهم اين فصل عبارتند از:
نياز به امنيت
اصول امنيت SQL سرور
مدهاي امنيت
برقراري ارتباط با سرويس دهنده وكاربران بانك اطلاعاتي
نقش ها

نيازبه امنيت
در اينجا لازم است نياز به امنيت را به درستي درك كنيد، خطرات امنيتي از سه ناحيه متصور مي شوند:
1)فراميني كه از خارج به سيستم وارد ميشوند:
مزاحمين خارجي افرادي هستند كه كوشش ميكنند، تا خارج ازشركت به سيستم هايتان دستيابي پيدا كنند. اين افراد به دلايل مختلف چنين كارهايي را انجام مي دهند.
به عنوان مثال ممكن است اين كاررا صرفا براي اذيت كردن و شوخي انجام دهند واطلاعات را به شركت ديگري بفروشند .
2)افرادي كه در شركتتان كار ميكنند:
احتمالا متداولترين نوع مزاحمت براي سيستمتان به شمار مي آيند. كه انگيزه نهايي آنها، دستيابي به داده هایي است كه نبايد آنها را ببينند.
3)مزاحمت تصادفي:
مزاحمت تصادفي متداول است.در اين حالت كاربر وارد سيستم ميشودو اطلاعات بيشتري نسبت به آنچه انتظار دارد به دست مي آورد.

اصول امنيتSQL سرور
SQL سرور واژه ها ومفاهيم زيادي دارد كه بايد با آنها آشنا شويد.اين مفاهيم شامل مراحلي است كه SQL سروربا انجام آنها به يك كاربر امكان مي دهد تا تحت مدهاي امنيتي مختلف، كه به زودي بررسي خواهند شد، با يك بانك اطلاعاتي ارتباط برقرار كنند. اين واژه ها عبارتند از:
1.ID برقراري ارتباط( Login ID): ID برقراري ارتباط، بخشي از اطلاعات اعتباركاربراست كه كاربر براي دستيابي به SQL سرور ارائه مي دهد.
2.كلمه عبور: هركلمه عبور صرفا رشته اي ازكاراكترها است كه براي اعلام اعتباركاربري، كه با يكID خاص با سرويس دهنده ارتباط برقرار مي كند، به سرويس دهنده ارسال مي شود.کلمات عبور خوب باید حرفی عددی باشندو طول آنها نیز حداقل 6 کاراکتر باشد.
3.ID کاربر: یک مرحله دیگر برای دستیابی به بانک اطلاعاتی خاص است، ID برقراری ارتباط و کلمات عبور، شما را تنها به سرویس دهنده میرسانند.
اگر تا به این حد پیش روید، به هیچ یک از بانکهای اطلاعاتی آن سرویس دهنده دستیابی نخواهید داشت.
بعد از بررسی درستیID برقراری ارتباط توسطSQLسرور و تعیین اینکه کاربر مجاز به دستیابی سرویس دهنده است، وی می بایست یک بانک اطلاعاتی را برای کار انتخاب کند وبعد ID برقراری ارتباط را با تمامID های کاربری آن بانک مقایسه می کند تا اطمینان حاصل شود که کاربر به بانک اطلاعاتی دستیابی دارد.
4.نقش ها:هر نقش روشی برای گروه بندی کاربران دارای کارهای مشابه به منظور آسان شدن مدیریت است. نقش ها در نگارش های قدیمیSQL سرور تحت عنوان گروه مطرح بودند. به جای تخصیص مجوز به هر یک از کاربران بانک اطلاعاتی، به راحتی می توانید یک نقش ایجاد کنید و بعد از قراردادن کاربران به آن نقش، مجوزها را به آن نقش تخصیص دهید.
5.نقش برنامه کاربردی: یک نقش ویژه است که امکان دستیابی به داده های موجود در بانک اطلاعاتی را تنها به برنامه های کاربردی خاص می دهد. کاری که این نقش انجام می دهد، آن است که کاربران را مجاب می کند تا از طریق برنامه کاربردی به داده های بانک اطلاعاتی دستیابی پیدا کنند. این کار کاربران را مجاب به استفاده از برنامه کاربردیی می کند که خصوصا برای دستیابی به داده ها نوشته شده و از دستیابی برنامه های کاربردی دیگر جلوگیری میشود.
6.گروه های ویندوزNT :امنیتSQL سرور، شدیدا بر امنیت ویندوزNT بیان شده است
گروه های ویندوزNT مستقیما به نقش هایSQL سرورقابل نگاشت هستند، از این رو هر کاربری که جزئی از آن گروه باشد، به طور خودکار بهSQL دستیابی خواهد داشت.
فرآیند بررسی اعتبار: وقتی کاربری اقدام به دستیابی به سرویس دهنده میکند، 4چیز کنترل می شود
1.امنیت در سطح شبکه: که نخستین سطح امنیت است. کاربران در بیشتر مواقع با یک شبکه ویندوزNT ارتباط برقرار خواهند کرد، اما با هر شبکه دیگری که در کنار شبکه مذکور وجود داشته باشد، نیز می توانند ارتباط برقرار کنند. کاربر باید یکID برقراری ارتباط و یک کلمه عبور معتبر شبکه وارد کند و اگر نه در همین سطح متوقف خواهد شد.
2.امنیت در خود سرویس دهنده: که دومین سطح امنیت است. وقتی کاربر به این سطح می رسد، می بایست یک ID برقراری ارتباط و یک کلمه عبور معتبربرای پیشروی ارائه کند. بسته به مد امنیتی که در سرویس دهنده به کار میبرید،SQL سرور ممکن است بتواندID برقراری ارتباط با ویندوزNT را تعیین نماید.
3. نیاز به یکID کاربری در بانک اطلاعاتی: که سومین سطح امنیت است. هیچ کلمه عبوری در این سطح مطرح نیست. در عوض،ID برقراری ارتباط توسط مدیر سیستم باID کاربری نگاشت می شود.
4.ارتباط امنیت با مجوزها: آخرین سطح امنیت است.SQL سرور کنترل میکند کهID کاربریی که کاربر از طریق آن به سرویس دهنده دستیابی پیدا کرده است، مجوزهای دستیابی به شیءهای مورد نظر را داشته باشد.این امکان وجود دارد که دستیابی فقط برای برخی شیءها باشدو نه تمام شیءها.
مدهای امنيت
SQL سروردو روش مختلف برای بررسی اعتبار کاربران ومعرفی آنها به سرویس دهنده دارد.
1.روش نخست: بررسی اعتبار ویندوزNT : ویندوزNT می تواند از ویژگیهای بسیار بیشتری در سیستم امنیتی خود استفاده کند، از جمله: حداقل طول برای کلمات عبور، تاریخ انقضای کلمات عبور، جلوگیری از برقراری ارتباط بعد از چند اقدام ناموفق. به هنگام استفاده از این روش، کاربر برای دستیابی به سرویس دهنده نیازی به ارائهID برقراری ارتباط و کلمه عبور ندارد، در عوضSQL سرور نام کاربر را از ویندوزNT می خواهد وآن را با فهرست کاربران مجاز مقایسه می کند. مراحل زیر شما را درآماده سازیSQL سرور برای استفاده از روش بررسی اعتبار ویندوزNT یاری می کنند:
1 .SQL Server Enterprise Manager را باز کنید وبا سرویس دهنده ای که می خواهید مد امنیتی آن را تغییر دهید ارتباط برقرار کنید.
2.گزینه Properties را انتخاب کنید.
3.تب Security را پيدا کنید وآن را برگزینید.
4.گزینه Windows NT Authentication را انتخاب کنید.
5.SQL Server را دوباره راه اندازی کنید.
2.روش دوم: بررسی اعتبار ترکیبیSQL سرور: این روش کاربررا مجاب به برقراری ارتباط باسرویس دهنده دریکی از حوزه های ویندوز NT می کند. این روش برای محیط های ترکیبی مناسب نیست چرا که بعضی از سرویس گیرنده ها اصلآ نمی توانند با ویندوزNT ارتباط برقرار کنند. این حالت، یک روش بررسی اعتبارازطریق SQL سرور نیزدرست می کنند. چون این روش لایه های بیشتری دارد، پیچیده ترنیز است.
مراحل زیرشما را درآماده سازی SQL سروربرای استفاده ازروش بررسی اعتبارترکیبی SQL سروریاری می کنند:
1.SQL Server Enterprise Manager را باز کنید وبا سرویس دهنده ای که می خواهید مد امنیتی آن را تغییر دهید ارتباط برقرار کنید.
2.گزینه Properties را انتخاب کنید
3.تب Security را پيدا کنید وآن را برگزینید
4.گزینه Windows NT SQL Server and را انتخاب کنید.
5.SQL Server را دوباره راه اندازی کنید.

برقراری ارتباط باسروس دهنده وکاربران بانک اطلاعاتی
همانند کارهای دیگری که درSQL سرورانجام می دهید، روشهای مختلف زیادی برای ایجادID های برقراری ارتباط وID های کاربری وجود دارد. نخستین روش برای انجام این کارازطریق یک ویزارد درSQL Enterprise Manager است. این ویزارد شما را گام به گام در ایجاد یک ID برقراری ارتباط ویک ID کاربری یاری می کند
روش دوم برای ایجاد ID ها، استفاده از رویه های ذخیره شده است. اگراز این روش استفاده کنید، درصورت نیاز می توانید همان ID هارا درتمام سرویس دهنده ها ایجاد کنید. آخرین روش، ایجاد مجزای آنها در SQL Enterprise Manager است.

گزینه دیگری که برای افزودن یک ID کاربر دارید، ازرویه های ذخیره شده واجرای SQL Query Analyzer است.
برای بررسی اعتباربا ویندوزNT باید ازرویه ذخیره شده sp-grantloginاستفاده کنید.
وقتی ازروش بررسی اعتبار SQL سروراستفاده می کنید،ازرویه ذخیره شده sp-addloginاستفاده کنید.
قالب sp-grantlogin به شکل زیراست:
sp-grantlogin [@loginname= ]’login’
نامی که پس از sp-grantlogin باید مشخص شود،نام کاربری ویندوزNT و نام حوزه ای است که کاربر در آن قرار دارد.
به عنوان مثال، برای اینکه کاربری به نامMrMoney از حوزهMonopoly را بهSQL سرور بیفزایید، می بایست دستور زیر را اجرا کنید:
sp-grantlogin’Monopoly/Mr Money’
دستور بالا مجوز دستیابی به بانک اطلاعاتی را به آن کاربر اعطا می کند، اما دستیابی بیشتر را برای وی فراهم نمی کند.

نقش ها
نقش ها اساسا گروههایی هستند که می توانید برای گروه بندی کاربرانی به کار برید که نیازهای دستیابی آنها مشابه است.
انواع نقش های مختلفی که می توانید به کار برید عبارتند از:
1.نقش های از پیش تعریف شده سرویس دهنده
2.نقش های از پیش تعریف شده بانک اطلاعاتی
3.نقش عمومی
4.نقش های شخصی بانک اطلاعاتی

•نقش های از پیش تعریف شده سرویس دهنده
نقش های سرویس دهنده برای آن هستند تا برخی از کارهای مدیریتی سرویس دهنده را به اشخاص دیگر واگذار کنید.
هفت نقش از پیش تعریف شده سرویس دهنده به شرح زیر هستند:
sysadmin : اعضای این نقش می توانند هر عملی را در سرویس دهنده انجام دهند. این نقش، مشابهaccount ی به نام sa در نگارش های پیشینSQL سرور است.
serveradmin : اعضای این نقش می توانند پیکربندی مشخصات سرویس دهنده را انجام دهند.
setupadmin : اعضای این نقش مجازند پیوندهای سرویس دهنده ها را حذف یا اضافه کنند.
Securityadmin : اعضای این گروه می توانند برقراری ارتباط با سرویس دهنده را مدیریت کنند.
processadmin : اعضای این گروه می توانند هر فرآیندی را که درSQLسرور اجرا می شود را مدیریت کنند.
dbcreator : این گروه مجوز ایجاد بانکهای اطلاعاتی در سرویس دهنده را دارد.
diskadmin : این گروه مجوز ایجاد و مدیریت فایل ها در دیسک را دارد.

•نقش های از پیش تعریف شده بانک اطلاعاتی
نقش های از پیش تعریف شده بانک اطلاعاتی به کاربران امکان می دهند تا عملیات گوناگونی را انجام دهند.
نه نقش از پیش تعریف شده بانک اطلاعاتی عبارتند از:
db-owner: اعضای این گروه به عنوان مالک بانک اطلاعاتی تعریف می شوند.
db-accessadmin:عضویت در این گروه به کاربر امکان می دهد تا کاربران ویندوزNT وSQL سرور را در بانک اطلاعاتی حذف یا به آن بیفزاید.
db-datareader: اعضای این گروه می توانند تمام داده های جداول کاربری بانک اطلاعاتی را ببینند.
db-datawriter: اعضای این گروه مجوز افزودن، تغییریا حذف داده های تمام جداول کاربری بانک اطلاعاتی را دارند.
db-ddladmin: به کاربرامکان می دهد تا شئ های یک بانک اطلاعاتی راحذف، اضافه یا اصلاح کند.
db-securityadmin: اعضای این گروه می توانند نقش ها و اعضای نقش های بانک اطلاعاتیSQL سرور را مدیریت کنند.
db-backupoperator: اعضای این نقش مجوز تهیه نسخه پشتیبان از بانک اطلاعاتی را دارند.
db-denydatareader: اعضای این گروه نمی توانند هیچیک از داده های بانک اطلاعاتی را ببینند.
db-denydatawriter: اعضای این گروه هیچ مجوزی برای تغییر داده های بانک اطلاعاتی ندارند.

•نقش عمومی
نقش عمومی یک نوع نقش بانک اطلاعاتی ویژه است که تمام کاربران بانک اطلاعاتی عضوی از آن هستند. این نقش به هنگام ایجاد تمام بانک های اطلاعاتی ایجاد می شود.
فایده این نقش زمانی مشخص می شود که می خواهید مجموعه ای از مجوزهای پیش فرض را به تمام کاربران بدهید.
•نقش های شخصی بانک اطلاعاتی
نقش های شخصی بانک اطلاعاتی، نقش هایی هستند که مدیر سیستم برای مقاصد ویژه ایجاد می کند. این نقش ها توانایی تخصیص مجوزهای ویژه ای را فراهم می کنند که در نقش های از پیش تعریف شده موجود نیستند. قوانینی که می بایست به هنگام ایجاد این نقش ها به خاطر داشته باشید عبارتند از:
نقش های شخصی بانک اطلاعاتی در محدوده یک بانک اطلاعاتی ایجاد می شوند و در وسط چند بانک اطلاعاتی قابل گسترش نیستند.
کاربران در هر لحظه نمی توانند به بیش از یک نقش شخصی بانک اطلاعاتی تعلق داشته باشند.
نقش های شخصی می توانند حاویID های برقراری ارتباط ویندوزNT،IDهای برقراری ارتباطSQLسرور و دیگر نقش های SQLسرور باشند

http://iritn.com منبع